Υπόμνημα για τον "διάλογο"


Υπόμνημα της Άννας Διαμαντοπούλου στον πρόεδρο της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής

Υπόμνημα της πρ.Υπουργού Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Άννας Διαμαντοπούλου προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής κύριο Γαβρόγλου, με αφορμή την πρόσκληση για παρέμβαση-τοποθέτηση στην συνεδρίαση της Επιτροπής της 18ης Φεβρουαρίου.

Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων

Έλαβα την πρόσκληση σας για συμμετοχή μου στην συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής στις 18 Φεβρουαρίου 2016 που έχει ως αντικείμενο "να διατυπωθούν τα προβλήματα και να διαμορφωθούν λύσεις".
Εκτιμώ ιδιαίτερα τον ρόλο της Επιτροπής και θεωρώ ύψιστης σημασίας την ενεργή συμμετοχή των Βουλευτών, στην «επεξεργασία και εξέταση σχεδίων νόμων» που αποτελεί, άλλωστε, και τον βασικό σκοπό λειτουργίας της. Γι΄αυτό και κατά την 28μηνη περίοδο που είχα την ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας, η συγκεκριμένη Επιτροπή συνεδρίασε δεκάδες φορές, στις περισσότερες εκ των οποίων συμμετείχα προσωπικά. Υπογραμμίζω δε, ότι σε όλα τα πολυνομοσχέδια που έφερα τότε προς ψήφιση στην ολομέλεια, υπήρξε καθοριστική η συμβολή στην τελική διαμόρφωση και ψήφισή τους, των βουλευτών της Επιτροπής - όλων των κομμάτων - και ιδιαίτερα όσων συμμετείχαν και στα άλλα διακομματικά όργανα και σε συναντήσεις διαλόγου που τότε ενεργοποιήσαμε στον διάλογο για την μεταρρύθμιση.
Η σημερινή Κυβέρνηση, ενώ εξαγγέλλει «εθνικό διάλογο», προωθεί συνεχώς καίριες ανατροπές του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου. Οι περισσότερες από τις ανατροπές αυτές πραγματοποιούνται με την ευθέως αντισυνταγματική διαδικασία των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου και με τον τρόπο αυτό η Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και όλοι οι Βουλευτές στερούνται της δυνατότητας ακόμη και να εκφέρουν τις απόψεις τους. Αλήθεια, ποια «εξαιρετικά επείγουσα και απρόβλεπτη ανάγκη» επιβάλλει αυτή την επιλογή; Αντιλαμβάνεσθε ότι με τέτοιες προϋποθέσεις δεν είναι δυνατό να υπάρξει διάλογος, παρά μόνο ως πρόσχημα.
Κατά συνέπεια περιορίζομαι στα παρακάτω:

1. Τα προβλήματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος είναι γνωστά. Τα γνωρίζουμε και τα συζητούμε όλοι, βιώνοντας τα ως γονείς, μαθητές, φοιτητές, ως εκπαιδευτικοί κάθε βαθμίδας. Ίσως μας διαφεύγουν όταν, πολιτευόμενοι, ερχόμαστε αντιμέτωποι με το πολιτικό κόστος, τις αντικρουόμενες βλέψεις επιμέρους κοινωνικών ή επαγγελματικών ομάδων, τα κάθε είδους μικροσυμφέροντα ή ακόμη και τις ιδεοληψίες που μας κρατούν προσκολλημένους σε άλλες εποχές και άλλες συνθήκες.

2. Μια μεταρρύθμιση δεν μπορεί να έχει ως ορίζοντα τις εκάστοτε «παρούσες συνθήκες». Αντίθετα, πρέπει να έχει προοπτική δεκαετιών, σαφή και καθαρό στόχο και επομένως να βασίζεται στην μακρόχρονη εθνική και διεθνή εμπειρία και γνώση ανάλογων προσπαθειών, να αξιολογεί εφαρμοσμένες πρακτικές, να απαντά επί του συγκεκριμένου, να ανατρέπει παθογένειες και να δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον.

3. Οι προσωπικές μου θέσεις, είναι γνωστό ότι δεν βρίσκονται, πλέον, σε επίπεδο προβληματισμού και αναζητήσεων.

Πανελλήνιο Συνέδριο: Ψηφιακό Εκπαιδευτικό Υλικό και Ηλεκτρονική Μάθηση 2.0



Η Καινοτομία-Αριστεία στα Πρότυπα Σχολεία ως συνάρτηση του STEM και της Διαφοροποιημένης Μάθησης Εκτυπώσιμη μορφή


Σαράντος Ψυχάρης
Καθηγητής πρώην πρόεδρος Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε


Αντλήθηκε από esos.gr

Σύμφωνα με τον Θεοδόση Τάσιο (Εφημερίδα Καθημερινή 16-8-2015) είναι μάλλον προφανές ότι όλοι επιθυμούμε την υψηλότερη δυνατή επίδοση (την αριστεία δηλαδή) των συμπολιτών μας σ’ ό,τι ο καθένας επιτηδεύεται.
Θεωρώντας ότι η αριστεία σήμερα συνδέεται  όχι μόνο με τη μεγαλύτερη γνωστική επίδοση αλλά και με την μέγιστη ανάπτυξη δεξιοτήτων που σχετίζονται με την δημιουργικότητα και τη καινοτομία , θα επιχειρήσουμε να συνδέσουμε  την αριστεία με το STEM (ακρωνύμιο για τα Science, Technology, Engineering and Mathematics) και τη διαφοροποιημένη μάθηση μέσα από τη δομή των πρότυπων σχολείων.

Η σύνδεση αυτή θεωρούμε ότι περιγράφεται με απλά μαθηματικά ως συνάρτηση δυο μεταβλητών, δηλαδή η αριστεία είναι συνάρτηση της εισαγωγής του STEM στην εκπαίδευση(το οποίο περιέχει τη δημιουργικότητα και τη καινοτομία) και της διαφοροποιημένης μάθησης, που λαμβάνει υπόψη της τις επιμέρους γνωστικές και συναισθηματικές μεταβλητές της προσωπικότητας του μαθητή..
Όπως όμως κάθε συνάρτηση, έτσι και αυτή  έχει κάποιες παραμέτρους που η θα τις θεωρήσουμε ευνοϊκές για τη συνάρτηση, είτε ουδέτερες(«παγωμένες» όπως λέμε στη γλώσσα των επιστημών) είτε αρνητικές, και οι οποίες συνδέονται με την εκπαιδευτική πολιτική.
Σύμφωνα με τον Lukes (Lukes, S. (2005) Power: A Radical View (Basingstoke: Macmillan), 2nd Edition), “the faces of power controversy: political power in three dimensions”, η σχεδιαζόμενη πολιτική μπορεί να μην είναι εμφανής σε όλους αλλά μόνο σε όσους την δημιουργούν ενώ πολλές φορές παραμένει κλειστή στους διαδρόμους της εξουσίας.
Για να προχωρήσει η συζήτησή μας για την σύζευξη «Αριστεία -STEM- Διαφοροποιημένη» μάθηση-στα πρότυπα σχολεία, θα θεωρήσουμε ότι δεν υπεισέρχονται οι παράμετροι της εκπαιδευτικής πολιτικής και θα αφιερωθούμε σε ένα μοντέλο υλοποίησης ανεξάρτητα από αυτήν
Θα ξεκινήσουμε την επιχειρηματολογία μας για τη σύνδεση της αριστείας με το STEM αναλύοντας σύντομα την έννοια του STEM , του λεγόμενου «ολοκληρωμένου» STEM,  τις βασικές αρχές, την μεθοδολογία του και την προστιθέμενη αξία του για την εκπαίδευση. Το STEM ουσιαστικά ξεκίνησε από την πρωτοβουλία του Προέδρου Obama να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας στα γνωστικά αντικείμενα που αποτελούν το STEM καθώς υπάρχει μεγάλη ζήτηση για αυτά αλλά δεν υπάρχουν απόφοιτοι! σε ανεπτυγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στις ΗΠΑ!

CS for all, Obama’s new initiative


https://www.whitehouse.gov/blog/2016/01/30/computer-science-all

Elementary my dear Watson 
 

Πρόταση: Λύκειο και Εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση (ΝΕΟ)


 
http://dialogos.minedu.gov.gr/?p=715
Του δρ Παναγιώτη Τσιωτάκη
Καθηγητή Πληροφορικής
22/12/2015
 
Εισαγωγή
Το Γενικό Λύκειο αποτελεί προαιρετική βαθμίδα εκπαίδευσης με στόχο την παροχή Γενικής Παιδείας στους μαθητές, την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους και την καλλιέργεια των δεξιοτήτων τους, αλλά μοιραία αποτελεί και το προστάδιο για την εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.  Αντίστοιχα, για το Επαγγελματικό Λύκειο.
Η επιδιωκόμενη αποσύνδεση του Λυκείου από την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, όμως, προσκρούει στη δομή-οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος, στον ελλιπή σχεδιασμό, σε λανθασμένες εκτιμήσεις και στην κουλτούρα που έχει διαμορφωθεί. Το σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το Λύκειο και αποτελεί αυταπάτη να θεωρείται εύκολη υπόθεση η απαγκίστρωσή του, συνεπώς, αυτή πρέπει να γίνει σταδιακά μέχρι οι συνθήκες  να επιτρέψουν την ανοικτή εισαγωγή στα Τριτοβάθμια Ιδρύματα.
Η παρούσα πρόταση καθορίζει ως τάξεις γενικής παιδείας την Α΄ και Β΄Λυκείου, καθώς 11 έτη γενικής παιδείας κρίνονται επαρκή. Η Γ’ Λυκείου, εμβαθύνει σε συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα, που ουσιαστικά αποτελούν τα πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα. Έτσι, είναι ξεκάθαρες οι απαιτήσεις και οι στόχοι κάθε τάξης.
Βασική αρχή είναι ότι κάθε πανελλαδικά εξεταζόμενο μάθημα εξοπλίζει τον μαθητή και ταυτόχρονα αποτελεί προαπαιτούμενη γνώση-έρεισμα για τη σχολή που επιθυμεί να εισαχθεί. Στόχος και προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία των ιδρυμάτων της Τριτοβάθμιας είναι οι υποψήφιοι να διδάσκονται επαρκώς συγκεκριμένα μαθήματα για την εισαγωγή τους σε σχολές εφάμιλλου γνωστικού αντικειμένου, ώστε να βελτιωθούν ποιοτικά οι σπουδές τους. Η εμβάθυνση κατά τη διδασκαλία και η αξιολόγηση μέσω εξετάσεων πιστοποιούν αφενός ότι οι μαθητές κατέχουν επαρκώς το απαραίτητο γνωστικό υπόβαθρο, για να ξεκινήσουν τις σπουδές τους, αφετέρου τους επιτρέπει να αναδείξουν/καλλιεργήσουν τα πεδία στα οποία έχουν κλίση, ταλέντο και αυξημένο ενδιαφέρον.
Το προτεινόμενο σύστημα έχει επηρεαστεί τόσο από το International Baccalaureate, όσο και το αντίστοιχο σύστημα που θεσμοθετήθηκε στην Κύπρο την περασμένη άνοιξη, καθώς και από τα συστήματα που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια. Επιρροές έχει δεχτεί, ακόμα, από την πρόταση για το Νέο Λύκειο του Βασίλη Κουλαϊδή που πραγματοποιήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας τον Μάρτιο του 2012.


Περιγραφή προτεινόμενου Συστήματος Εισαγωγής
⇒Όσον αφορά στα μαθήματα, όπως και σήμερα:

Σύνδεση Δευτεροβάθμιας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης


ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Παιδαγωγικού Ινστιτούτου
κ . ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (ΒΟΛΟΣ 2005) 

«Μήπως, επομένως, και οι προτάσεις για «αποσύνδεση» και «αποδέσμευση» του Λυκείου από το "εξεταστικό" πρέπει να μελετηθούν σε βάθος πριν γίνουν αποφάσεις της πολιτείας; Μπορεί να παραγνωρίζεται το αντικειμενικό γεγονός ότι το Λύκειο είναι η εκπαιδευτική βαθμίδα που «εφάπτεται» της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης; Δεν οφείλει, το Λύκειο να προσφέρει μεταξύ άλλων στους μαθητές "…τις απαραίτητες γνώσεις και εφόδια για τη συνέχιση των σπουδών τους στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα" (Ν. 2525/98); Μήπως η απόκτηση αυτών των «γνώσεων και εφοδίων» σε κάποιο μεταλυκειακό ή σε κάποιο προπαρασκευαστικό έτος οξύνει το πρόβλημα της απαξίωσής του Λυκείου παρά το αμβλύνει; Μήπως, δηλαδή, το Λύκειο δεν πρέπει να αποδεσμευθεί από την υποχρέωσή του αυτή; Μήπως εν τέλει η βελτίωση των ποιοτικών χαρακτηριστικών του Λυκείου είναι το κλειδί για την αναβάθμιση του Λυκείου ώστε χωρίς να ετεροπροσδιορίζεται από το "εξεταστικό" (όπως συμβαίνει σήμερα), να προσφέρει στο πλαίσιο μια ευρύτερης και ολοκληρωμένης παιδείας όλα τα αναγκαία και επαρκή εφόδια για τη συνέχιση των σπουδών στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα;»


Ανάδειξη από Καλοδήμο Δημήτρη

State of the Union 2016


 

ph3n0ls oriented

«Ελεύθερη πρόσβαση» και αποσάθρωση


Του Νίκου Τσούλια
αντλήθηκε από https://anthologio.wordpress.com

Μπορεί ένα κόμμα που χαρακτηρίζεται στο γενικό πεδίο της πολιτικής από δημαγωγία να έχει επιμέρους ορθολογικά πεδία αναφοράς; Σαφώς και δεν μπορεί να αποκλειστεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά στην περίπτωση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έχουμε μια φοβερά λαϊκίστικη θέση στην παιδεία από τις καταβολές του εκείνες του «Συνασπισμού». Πρόκειται για τη νεομυθολογία της «ελεύθερης πρόσβασης» στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, θέση που την προβάλλει εδώ και δεκαετίες χωρίς όμως ποτέ να αποσαφηνίσει την ουσία της όλης υπόθεσης.

      Να λοιπόν που στις ημέρες μας θα εκφραστεί μια αντιεκπαιδευτική πολιτική στους καιρούς του γενικευμένου λαϊκισμού και μάλιστα θα κληθεί η ιστορία αυτή να αμβλύνει επικοινωνιακά τη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα του κυβερνητικού ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και να εμφανιστεί επί του φαντασιακού πεδίου των εμπνευστών της γενικότερης μεταλλαγής του γλωσσικού μας κώδικα ως αχτίνα φωτός λαϊκότροπης πολιτικής. Ποιος τελικά είναι ο πυρήνας της νεομυθολογίας της «ελεύθερης πρόσβασης»; Η εισαγωγή των υποψηφίων στις Σχολές των τελευταίων επιλογών τους χωρίς πανελλαδικές εξετάσεις, δηλαδή η εφαρμογή μιας δήθεν καινοτομίας για κάτι που ισχύει ουσιαστικά και σήμερα! Στις περισσότερες Σχολές η ζήτηση υπολείπεται των προσφερόμενων θέσεων και οι υποψήφιοι εισάγονται ακόμα και με πολύ χαμηλή βαθμολογία. Ποια είναι η διαφορά; Ότι θα εισάγονται χωρίς να συμμετέχουν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Και όμως αυτό το νέο στοιχείο μάλλον θα προκαλέσει προβλήματα παρά θα λύσει. Θα προσπαθήσω να τεκμηριώσω αυτή την άποψη σε επιμέρους άρθρα που θα ακολουθήσουν το παρόν κείμενο.

Μικρό λεξικό του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία


Γράφει ο Γιάννης Κατσαρός (Σχολικός Σύμβουλος)
αντλήθηκε από esos.gr

Ο κ. Λιάκος σε άρθρο του για τις “Αφετηριακές θέσεις για τον Εθνικό και Κοινωνικό Διάλογο για την Παιδεία (Λιάκος, 23/12/2015, http://www.esos.gr/arthra/41596/afetiriakes-theseis-gia-ton-ethniko-kai-...) αποτιμά τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που προηγήθηκαν μιλώντας για “πολιτικές που αποχύμωσαν την εκπαίδευση από την παιδεία και δυσφήμισαν τον όρο και την έννοια μεταρρύθμιση”. Και διερωτάται; “Πώς θα ξαναδώσουμε στις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις το βάρος που είχαν στην ιστορία μας; Πώς θα ξαναβρούμε το νήμα που μας ενώνει με τις προσπάθειες του Εκπαιδευτικού Ομίλου, του Δελμούζου, του Γληνού και της Ρόζας Ιμβριώτη, του Κακριδή, του Παπανούτσου και του Δημαρά, με τα ιδεώδη της δημοκρατικής μας Μεταπολίτευσης;”
Ο αείμνηστος Α. Δημαράς το απάντησε σε άρθρο του, που δημοσιεύτηκε το 2010 σε ένα ένθετο αφιέρωμα της εφημερίδας «Τα Νέα» στη μεταρρύθμιση του “Νέου Σχολείου” με τίτλο «Επιτέλους» γράφοντας: «Σήμερα που στην κοινωνία μας η μόνη συμφωνία για τα εκπαιδευτικά θέματα είναι στη δυσφορία, και που περισσεύουν οι επιπόλαιες, ατομικές, αστόχαστες τοποθετήσεις, η πρόταση για το σύγχρονο «Νέο Σχολείο» εμφανίζεται ορθολογικά συγκροτημένη. Και έχει φανερή συνάφεια με το προγονικό του στον σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό. Όπως τότε, έτσι και τώρα, το σχολείο, απευθύνεται χωρίς περιορισμούς σε όλους, και πέρα από τα εφόδια για τον επαγγελματικό βίο στοχεύει στη διαμόρφωση ενός πολίτη υπερήφανου για τον κόσμο στον οποίο ζει, με επίγνωση των προβλημάτων της κοινωνίας στην οποία ανήκει, και με διάθεση να συμβάλει στην αντιμετώπισή τους. Η κρίση που περνάει η Χώρα χρειάζεται να αποτελέσει αφορμή και για να ξεκινήσει από το σχολείο μια εθνική ανάταση. Η πρόταση διατυπώθηκε. Τελικά, πάντως, επειδή σχολείο (νέο ή παλιό) δεν υπάρχει χωρίς δασκάλους, όλα κρίνονται από την έκταση και την ένταση της δικής τους συμμετοχής στην προσπάθεια.»
Αλλά και ο ίδιος ο κ. Λιάκος αναγνωρίζει έμμεσα την μεταρρυθμιστική προσπάθεια στο πλαίσιο του “Νέου Σχολείου” δηλώνοντας:

Εθνικού ή σχολικού τύπου απολυτήριο λυκείου;


αντλήθηκε από https://anthologio.wordpress.com
Του Νίκου Τσούλια

      Όταν η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ κινείται στη γενική πολιτική αντίληψη του λαϊκισμού και της προαγωγής του φαντασιακού πεδίου έναντι του πραγματικού, είναι φυσικό επακόλουθο η επέκτασή τους στον θεσμό της αγωγής και της γνώσης, στην εκπαίδευση.

      Και μάλιστα η όλη πρακτική του Υπουργείου είναι μια πολιτική πλήρως ταξική. Και να γιατί. Ενώ μέχρι την προ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. εποχή το απολυτήριο του Λυκείου ήταν μικτού τύπου, γιατί περιελάμβανε βαθμολογίες και πανελλαδικώς εξεταζόμενων και ενδοσχολικών μαθημάτων, τώρα οι φωστήρες του αναχρονισμού το διαμορφώνουν μόνο με ενδοσχολικές! Και αντί να προάγουμε έτι περαιτέρω ένα «εθνικού τύπου απολυτήριο» ενισχύοντας αυτή την αντίληψη, προχωράμε με τη λαϊκίστικη και σκοταδιστική αντίληψη «καλύτερα μόνοι μας και ένα εύκολο λύκειο παρά ένα ευρωπαϊκού κλίματος και δύσκολο λύκειο». Αυτή είναι η μεγάλη «προσφορά» της αριστεράς στην πρόοδο της νεολαίας! Η εν λόγω πράξη συνιστά ακραία αντιεκπαιδευτική και αντικοινωνική πολιτική πράξη, γιατί στερεί τους μαθητές του δικού μας λυκείου από μια ισότιμη εξέλιξη σε σχέση με των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Είναι μια δημαγωγική επιλογή που υπερβαίνει ακόμα και τις θεσμικές δυνατότητες της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, γιατί υπονομεύει το ευρωπαϊκό κεκτημένο της χώρας μας και δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην εκπαιδευτική και κοινωνική εξέλιξη και στις φιλοδοξίες και στους σχεδιασμούς των νέων.
      Η θεσμική υποβάθμιση – πέραν των άλλων υπαρκτών προβλημάτων και καθυστερήσεων του ελληνικού λυκείου – εκ των πραγμάτων έχει να αντιμετωπίσει την όλο και αυξανόμενη αντίληψη ενός τύπου «Διεθνούς Απολυτηρίου» (International Baccalaureate) στην Ευρώπη με κορμό περίπου οκτώ μαθημάτων στη Β΄και οκτώ στη Γ΄τάξη και με σταθμισμένες γενικές διεθνείς εξετάσεις και όχι ενδοσχολικές, το οποίο είναι ευθέως στην αντίθετη φιλοσοφία από ό,τι η λαϊκίστικη εκδοχή του δικού μας σχολείου.

Τεχνοφασισμός, εμπόριο της γνώσης και Πανεπιστήμια της αγοράς


Γράφει ο Γεράσιμος Πετράτος (αντλήθηκε από το esos)
καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Κεντ (Kent State University) στο Οχάιο των ΗΠΑ

Όπως είπε ο πρωθυπουργός, το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές τον Ιανουάριο του 2015, αλλά δεν πήρε την εξουσία στα χέρια του. Σιγά σιγά όμως την παίρνει. Φτιάχνει μεθοδικά ένα καθεστώς βασισμένο σε κόκκινα βιογραφικά. Βοηθάει σ' αυτό και μια αντιπολίτευση που είναι πρακτικά ανύπαρκτη, και που κυβερνούσε και αυτή αμαρτωλά στο παρελθόν με έγχρωμα, γαλάζια ή πράσινα, βιογραφικά. Η επικράτηση ενός καθεστώτος περνάει μέσα και από την άλωση του μηχανισμού της εκπαίδευσης, ιδίως της πανεπιστημιακής. Το καθεστώς χρειάζεται τους δικούς του πρυτάνεις και ευνοείται μέγιστα από την απαξίωση των πανεπιστημίων. Γι' αυτό το λόγο περιθωριοποιεί και ουσιαστικά καταργεί τα Συμβούλια Εποπτείας και Ελέγχου των ΑΕΙ. Το καθεστώς δεν μπορεί να συνυπάρξει με Συμβούλια απαρτισμένα και από τους πρεσβευτές της διανόησης του Ελληνισμού στο εξωτερικό, σαν τον Νέστορα της Θεωρητικής Φυσικής Γιάννη Ηλιόπουλο («αφελή» κατά τον κ. Μπαλτά και «επαρχιώτη» κατά την κ. Αναγνωστοπούλου!). Η ιστορία έχει δείξει ότι τα καθεστώτα στηρίζονται σε κουρελόχαρτα, όχι σε βιογραφικά της αξιοκρατίας και της αριστείας.

Η κυβέρνηση καταργεί ουσιαστικά και την ηλεκτρονική ψηφοφορία στις εκλογές για πρυτάνεις και κοσμήτορες στα Ελληνικά ΑΕΙ. Είναι λέει τεχνοφασισμός. Γιατί «αποδυναμώνει τη δημοκρατία και την καθολική εκπροσώπηση», γιατί «είναι αντιδημοκρατική διαδικασία»! Με όλο το σεβασμό σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αυτές οι περίτεχνες αιτιάσεις είναι Trash Talk (για να καταλαβαίνει και ο κ. Κλίντον). Όσο για τον τεχνοφασισμό, επιτρέψτε μου να πω ότι υπάρχει μόνο στο Dictionary of Bullshit. Τα δεδομένα δείχνουν ότι η μεγαλύτερη συμμετοχή σε εκλογικές διαδικασίες στα Ελληνικά ΑΕΙ έχει επιτευχθεί με ηλεκτρονική ψηφοφορία (μέχρι και 98%). Το να καταργείς μια μέθοδο ψηφοφορίας που οδηγεί σε σχεδόν καθολικό ποσοστό συμμετοχής και να την αντικαθιστάς με μια άλλη που οδηγεί σε πολύ χαμηλότερο, είναι πράξη εκ του πονηρού, είναι ουσιαστικά παρεμπόδιση ψηφοφορίας και μορφή εκλογικής νοθείας. Γιατί η μέθοδος της κάλπης είναι στο έλεος των μπαχαλάκηδων και των ροπαλοφόρων «αγωνιστών της Αριστεράς», που καπνίζουν πανεπιστημιακό ασυλόχορτο, σπάνε κεφάλια, ανοίγουν κάλπες με λοστούς, και πετάνε τα ψηφοδέλτια τους στα σκουπίδια. Αυτή η μέθοδος είναι γνωστή και ως τεχνοσοσιαλισμός.

Πρόταση για το Λύκειο και το Σύστημα Εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση (αρχική έκδοση)



Του Παναγιώτη Τσιωτάκη

http://www.efsyn.gr/arthro/protasi-gia-lykeio-kai-systima-eisagogis-stin-tritovathmia
http://www.efsyn.gr/arthro/protasi-gia-lykeio-kai-systima-eisagogis-stin-tritovathmia
  


 
Αναδημοσιεύσεις:
http://www.esos.gr/arthra/41398/protasi-gia-lykeio-kai-systima-eisagogis-stin-tritovathmia-ekpaideysi 
 
https://www.alfavita.gr/arthron/protasi-gia-lykeio-kai-systima-eisagogis-stin-tritovathmia
https://www.alfavita.gr/arthron/protasi-gia-lykeio-kai-systima-eisagogis-stin-tritovathmia
    

Το Νέο Λύκειο (??) Αρβανιτόπουλου-Γκλαβά


Υποτίθεται ως αποτέλεσμα του 5ετούς διαλόγου, η επαναφορά των Δεσμών (1985)